erpicàre 
er|pi|cà|re
pronuncia: /erpiˈkare/
verbo transitivo e intransitivo

lavorare la terra con l'erpice

Indicativo presente:  io erpico, tu erpichi
Passato remoto:       io erpicai, tu erpicasti
Participio passato:        erpicato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Proverbi


non s'ara come s'erpica



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

erpetosuco (s. masch.)
Erpetosuco (s. masch.)
erpetotere (s. masch.)
Erpetotere (s. masch.)
erpicamento (s. masch.)
erpicare (v. trans e intr.)
erpicato (part. pass.)
erpicatoio (s. masch.)
erpicatore (s. masch.)
erpicatura (s. femm.)
erpice (s. masch.)
erpillobide (s. masch.)
Erpillobidi (s. masch. pl.)
erpobdellide (s. masch.)
Erpobdellidi (s. masch. pl.)
erpolodia (s. femm.)
erpoloide (s. femm.)
erpotrico (s. masch.)
Erpotrico (s. masch.)
errabile (agg.)


---CACHE--- 3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android