imbutìre

 
im|bu|tì|re
pronuncia: /imbuˈtire/
verbo transitivo

tecnologia sottoporre a imbutitura, plasmare, formare per mezzo di imbutitura imbutire una lamiera | imbutire un coperchio

Indicativo presente:  io imbutisco, tu imbutisci
Passato remoto:       io imbutii, tu imbutisti
Participio passato:        imbutito

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

imbutibile (agg.)
imbutibilità (s. femm.)
imbutino (s. masch.)
imbutini (s. masch. pl.)
imbutire (v. trans.)
imbutissaggio (s. masch.)
imbutito (part. pass.)
imbutitoio (s. masch.)
imbutitore (s. masch.)
imbutitrice (s. femm.)
imbutitura (s. femm.)
imbuto (s. masch.)
imbuzzare (v. trans.)
imbuzzarsi (v. pron. intr.)
imbuzzato (part. pass.)
imbuzzire (v. intr.)
imbuzzirsi (v. pron. intr.)
imbuzzito (part. pass.)
IMCO (sigla)


5

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis