insempiternàre

 
in|sem|pi|ter|nà|re
pronuncia: /insempiterˈnare/
verbo transitivo

letterario eternare, rendere imperituro

Indicativo presente:  io insempiterno, tu insempiterni
Passato remoto:       io insempiternai, tu insempiternasti
Participio passato:        insempiternato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

inseminare (v. trans.)
inseminato 1 (part. pass.)
inseminazione (s. femm.)
insemitarsi (v. pron. intr.)
insempiternare (v. trans.)
insempiternato (part. pass.)
insemprarsi (v. pron. intr.)
insenapire (v. trans.)
insenapito (part. pass.)
insenarsi (v. pron. intr.)
insenata (s. femm.)
insenato (part. pass.)
insenatura (s. femm.)
insensataggine (s. femm.)
insensatezza (s. femm.)
insensato (agg. e s. masc.)
insensibile (agg. e s. masch. e femm.)
insensibilità (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis