sbrutìrsi


sbru|tìr|si
pronuncia: /zbruˈtirsi/
verbo pronominale intransitivo

superare una condizione di abbrutimento

Indicativo presente:  io mi sbrutisco, tu ti sbrutisci
Passato remoto:       io mi sbrutii, tu ti sbrutisti
Participio passato:        sbrutitosi/asi/isi/esi

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

sbruffoneggiato (part. pass.)
sbruffoneria (s. femm.)
sbrumare (v. trans.)
sbrumarsi (v. pron. intr.)
sbrumato (part. pass.)
sbrutirsi (v. pron. intr.)
sbrutito (part. pass.)
sbruttare (v. trans.)
sbruttarsi (v. pron. trans.)
SBS (sigla)
sbubbolare (v. intr.)
sbubbolato (part. pass.)
sbubbolio (s. masch.)
sbucamento (s. masch.)
sbucare (v. trans e intr.)
sbucato (part. pass.)
sbucchiare (v. trans.)
sbuccia– (pref.)
sbucciafatiche (s. masch. e femm.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis