sfiondàre

 
sfion|dà|re
pronuncia: /sfjonˈdare/
verbo transitivo

1 raro scagliare con la fionda

2 per estensione lanciare qualcosa con le mani sfiondò una bomba a mano [Fenoglio]

Indicativo presente:  io sfiondo, tu sfiondi
Passato remoto:       io sfiondai, tu sfiondasti
Participio passato:        sfiondato

Vedi la coniugazione completa


permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

sfiocco (s. masch.)
sfioccolarsi (v. pron. intr.)
sfioccolato (part. pass.)
sfiocinare (v. trans.)
sfiocinato (part. pass.)
sfiondare (v. trans.)
sfiondato (part. pass.)
sfioramento (s. masch.)
sfiorare (v. trans.)
sfiorarsi (v. pron. intr.)
sfiorarsi (v. pron. trans.)
sfiorata (s. femm.)
sfiorato (part. pass.)
sfioratoio (s. masch.)
sfioratore (s. masch.)
sfioratura (s. femm.)
sfiorentinarsi (v. pron. intr.)
sfiorettare 1 (v. intr.)
sfiorettare 2 (v. trans.)
sfiorettare 3 (v. trans.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis