tricotàre

 
tri|co|tà|re
pronuncia: /trikoˈtare/
verbo intransitivo

(AVERE)
regionale nell'uso settentrionale: lavorare a maglia, sferruzzare


Indicativo presente:  io tricoto, tu tricoti
Passato remoto:       io tricotai, tu tricotasti
Participio passato:        tricotato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Tricostrongilo (s. masch.)
tricostrongilosi (s. femm.)
tricosuro (s. masch.)
Tricosuro (s. masch.)
tricot (s. masch.)
tricotare (v. intr.)
tricotato (part. pass.)
tricotecene (s. masch.)
tricotecina (s. femm.)
tricotecio (s. masch.)
Tricotecio (s. masch.)
tricoterapia (s. femm.)
tricoteuses (sost femm. pl.)
tricotile (s. masch.)
tricotilia (s. femm.)
tricotillomania (s. femm.)
tricotine (s. femm.)
tricotomia (s. femm.)
tricotrapianto (s. masch.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis