trusciàre

 
tru|scià|re
pronuncia: /truʃˈʃare/
verbo transitivo

1 regionale nell'uso meridionale: rubare con destrezza

2 regionale nell'uso meridionale: chiedere l'elemosina; mendicare

Indicativo presente:  io truscio, tu trusci
Passato remoto:       io trusciai, tu trusciasti
Participio passato:        trusciato

Vedi la coniugazione completa


permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

trupiale 2 (s. masch.)
Trupiale 2 (s. masch.)
truppa (s. femm.)
truppello (s. masch.)
truschino (s. masch.)
trusciare (v. trans.)
trusciato (part. pass.)
truscottite (s. femm.)
trussillina (s. femm.)
trussinico (agg.)
trussone (s. masch.)
trust (s. masch.)
trustaiolo (agg. e s. masc.)
trustedtite (s. femm.)
trustee (s. masch.)
trustis (s. femm.)
truta (s. femm.)
truth (s. masch.)
trutilare (v. intr.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis