usucapìre

 
u|su|ca|pì|re
pronuncia: /uzukaˈpire/
verbo transitivo

diritto acquistare il possesso di un bene per usucapione

Indicativo presente:  io usucapisco, tu usucapisci
Passato remoto:       io usucapii, tu usucapisti
Participio passato:        usucapito

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

usualmente (avv.)
usuario (agg. e s. masc.)
usucapibilità (s. femm.)
usucapione (s. femm.)
usucapire (v. trans.)
usucapito (part. pass.)
usucatto (part. pass.)
usufruire (v. intr.)
usufruito (part. pass.)
usufruttare (v. trans.)
usufruttato (part. pass.)
usufrutto (s. masch.)
usufruttuare (v. trans.)
usufruttuario (agg. e s. masc.)
usufruttuaro (s. masch.)
usuliere (s. masch.)
usum ()
usura (s. femm.)


---CACHE--- 3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis