abbruciacchiatùra

 
ab|bru|ciac|chia|tù|ra
pronuncia: /abbruʧakkjaˈtura/
sostantivo femminile

raro bruciacchiatura, specialmente il segno rimasto su cosa abbruciacchiata

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE abbruciacchiatura abbruciacchiature
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE abbruciacchiatura

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE abbruciacchiature

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

abbrostolire (v. trans.)
abbruciacchiamento (s. masch.)
abbruciacchiare (v. trans.)
abbruciacchiarsi (v. pron. intr.)
abbruciacchiato (part. pass.)
abbruciacchiatura (s. femm.)
abbruciamento (s. masch.)
abbruciare (v. trans.)
abbruciarsi (v. pron. intr.)
abbruciaticcio (s. masch.)
abbruciato (part. pass.)
abbrugiare (v. trans.)
abbrugiarsi (v. pron. intr.)
abbrugiato (part. pass.)
abbrumare (v. intr.)
abbrumato (part. pass.)
abbrunamento (s. masch.)
abbrunare (v. trans.)
abbrunarsi (v. pron. intr.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis