ambocettóre

 
am|bo|cet|tó|re
pronuncia: /,amboʧetˈtore/
sostantivo maschile

biochimica anticorpo che per agire sui batteri necessita di combinarsi con un'altra sostanza detta complemento

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE ambocettore ambocettori
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE ambocettore
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE ambocettori
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Ambloterio (s. masch.)
ambo 1 (agg. num.)
ambo 1 (pron. num.)
ambo 1 (s. masch.)
ambo 2 (agg. e s. masch. e femm.)
ambocettore (s. masch.)
ambodue (agg e pron. num.)
amboina (s. femm.)
ambone (s. masch.)
ambonite (s. femm.)
ambosessi (agg. e s. masc. pl.)
ambosesso (agg. e s. masc. pl.)
ambosex (agg.)
ambra (s. femm.)
ambra (s. masch. e femm.)
ambra (agg.)
ambracane (s. masch.)
ambraceo (agg.)
Ambracia (nome pr. femm.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis