ammannitùra

 
am|man|ni|tù|ra
pronuncia: /ammanniˈtura/
sostantivo femminile

1 l'atto e l'effetto dell'ammannire

2 la materia stessa con cui si fa l'ammannitura

3 preparazione effettuata nel corso di alcune lavorazioni artigiane

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE ammannitura ammanniture
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE ammannitura

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE ammanniture

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

ammannellato (part. pass.)
ammannimento (s. masch.)
ammannire (v. trans.)
ammannito (part. pass.)
ammannitore (s. masch.)
ammannitura (s. femm.)
ammansare (v. trans e intr.)
ammansarsi (v. pron. intr.)
ammansato (part. pass.)
ammansatore (agg. e s. masc.)
ammansire (v. intr.)
ammansire (v. trans.)
ammansirsi (v. pron. intr.)
ammansito (part. pass.)
ammantare (v. trans.)
ammantarsi (v. pron. intr.)
ammantato (part. pass.)
ammantatura (s. femm.)
ammantellare (v. trans.)
ammantellarsi (v. pron. intr.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis