anaplasìa 
a|na|pla|sì|a
pronuncia: /anaplaˈzia/
sostantivo femminile

medicina anomalia delle cellule tipica della degenerazione dei tumori maligni, per la quale hanno perso le loro caratteristiche specifiche assumendo un aspetto indifferenziato e atipico

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE anaplasia anaplasie
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE anaplasia

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE anaplasie

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

anapausi (s. femm.)
anapepsia (s. femm.)
anapestico (agg.)
anapesto (s. masch.)
anapiesma (s. masch.)
anaplasia (s. femm.)
anaplasma (s. masch.)
Anaplasma (s. masch.)
anaplasmide (s. masch.)
Anaplasmidi (s. masch. pl.)
anaplasmosi (s. femm.)
anaplastia (s. femm.)
anaplastica (s. femm.)
anaplerosi (s. femm.)
anapnoico (agg.)
anapnoterapia (s. femm.)
anappo (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android