androcèo 
an|dro|cè|o
pronuncia: /androˈʧɛo/
sostantivo maschile

1 storia nell'antica Grecia: la parte della casa riservata agli uomini

2 botanica il complesso degli stami o organi maschili di un fiore

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE androceo androcei
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE androceo
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE androcei
FEMMINILE

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

androcarpio (s. masch.)
androcefalo (s. masch.)
androcentrismo (s. masch.)
androcentrista (agg. e s. masch. e femm.)
androceo (s. masch.)
androcito (s. masch.)
Androcle (s. masch.)
Androclo (nome pr. masch.)
androconio (s. masch.)
androctono (s. masch.)
Androctono (s. masch.)
androdedotossina (s. femm.)
androdiecia (s. femm.)
androdioicismo (s. masch.)
androfago (s. masch.)
androfillia (s. femm.)
androfillodia (s. femm.)


---CACHE--- 6

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android