arponàre

 
ar|po|nà|re
pronuncia: /arpoˈnare/
verbo transitivo

arcaico arpionare, fiocinare; colpire con l'arpione

Indicativo presente:  io arpono, tu arponi
Passato remoto:       io arponai, tu arponasti
Participio passato:        arponato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

arpo– (pref.)
arpoceratide (s. masch.)
Arpoceratidi (s. masch. pl.)
arpocrate (s. masch.)
arpolite (s. femm.)
arponare (v. trans.)
arponato (part. pass.)
arpone (s. masch.)
arponiere (s. masch.)
arquatano (agg.)
arquatano (s. masch.)
arquatese (agg.)
arquatese (s. masch.)
arquebuse (s. masch.)
arquerite (s. femm.)
arquesite (s. femm.)
arra (s. femm.)
arrabattarsi (v. pron. intr.)
arrabattato (part. pass.)
arrabbiamento (s. masch.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis