autoassicuratóre

 
au|to|as|si|cu|ra|tó|re
pronuncia: /,awtoassikuraˈtore/
sostantivo maschile

economia imprenditore che si garantisce mediante un'autoassicurazione

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE autoassicuratore autoassicuratori
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE autoassicuratore
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE autoassicuratori
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

autoaratrice (s. femm.)
autoaratro (s. masch.)
autoarticolato (s. masch.)
autoassemblaggio (s. masch.)
autoassicurarsi (v. pron. intr.)
autoassicuratore (s. masch.)
autoassolto (part. pass.)
autoassoluzione (s. femm.)
autoassolversi (v. pron. intr.)
autoassorbimento (s. masch.)
autobasidiomicete (s. masch.)
Autobasidiomiceti (s. masch. pl.)
autobatteria (s. femm.)
autobetoniera (s. femm.)
autobilancia (s. femm.)
autobiografia (s. femm.)


---CACHE--- 5

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis