bancarellàro

 
ban|ca|rel|là|ro
pronuncia: /bankarelˈlaro/
sostantivo maschile

regionale nell'uso centromeridionale: bancarellista

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE bancarellaro bancarellari
FEMMINILE bancarellara bancarellare
SINGOLARE
MASCHILE bancarellaro
FEMMINILE bancarellara

PLURALE
MASCHILE bancarellari
FEMMINILE bancarellare

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

bancaggio (s. masch.)
bancale (s. masch.)
bancale (agg.)
bancarella (s. femm.)
bancarellaio (s. masch.)
bancarellaro (s. masch.)
bancarellista (s. masch. e femm.)
bancario (agg.)
bancario (s. masch.)
bancarizzare (v. trans.)
bancarizzato (part. pass.)
bancarizzazione (s. femm.)
bancarotta (s. femm.)
bancarottiere (s. masch.)
bancassurance (s. femm.)
bancata (s. femm.)
bancato (agg.)
bancha (s. masch.)
bancheare (v. trans.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis