bàno 
bà|no
pronuncia: /ˈbano/
sostantivo maschile

storia negli stati danubiani, specialmente in Ungheria, fino alla metà del XIX secolo: titolo assegnato a quei dignitari croati che nel XII secolo erano posti al governo di un territorio chiamato banato

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE bano bani
FEMMINILE bana bane
SINGOLARE
MASCHILE bano
FEMMINILE bana

PLURALE
MASCHILE bani
FEMMINILE bane

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

banniese (s. masch. e femm.)
bannire (v. trans.)
bannito (s. masch.)
banno (s. masch.)
bannock (agg. e s. masch. e femm.)
bano (s. masch.)
banqueting (s. masch.)
banquetting (s. masch.)
bansigo (s. masch.)
bantam 1 (s. masch.)
bantam 2 (s. masch.)
bantam 3 (s. masch.)
banteng (s. masch.)
bantinese (agg.)
bantinese (s. masch. e femm.)
bantino (s. masch.)
bantoide (agg.)
bantù 1 (agg. e s. masch. e femm.)
bantù 1 (s. masch.)
bantu 2 (s. masch. e femm.)


---CACHE--- 5

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android