beccamarìna

 
bec|ca|ma|rì|na
pronuncia: /,bekkamaˈrina/
sostantivo maschile

ornitologia nome comune di molti uccelli che perlustrano i litorali alla ricerca di crostacei, molluschi e simili

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE beccamarina beccamarina
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE beccamarina
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE beccamarina
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

beccalaglio (s. masch.)
beccalegno (s. masch.)
beccalibri (s. masch. e femm.)
beccalite (s. masch. e femm.)
beccaliti (s. masch. e femm.)
beccamarina (s. masch.)
beccamore (s. masch.)
beccamoro (s. masch.)
beccamorti (s. masch.)
beccamorto (s. masch.)
beccamosche (s. masch.)
beccamoschino (s. masch.)
beccamuri (s. masch.)
beccapesce (s. masch.)
beccapesci (s. masch.)
beccapiedi (s. masch.)
beccaranocchie (s. masch.)
beccare (v. intr.)
beccare (v. trans.)
beccarsi (v. pron. intr.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis