binàscere 
bi|nà|sce|re
pronuncia: /,biˈnaʃʃere/
verbo intransitivo

(ESSERE) arcaico detto di bambini o di frutti: nascere in coppia

Indicativo presente:  io binasco, tu binasci
Passato remoto:       io nacqui, tu binascesti
Participio passato:        nato/a/i/e

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

binarietà (s. femm.)
binario 1 (s. masch.)
binario 2 (agg.)
binarismo (s. masch.)
binascere (v. intr.)
binaschino (agg.)
binaschino (s. masch.)
binastro (s. masch.)
binato (part. pass.)
binatoia (s. femm.)
binatoio (s. masch.)
binatrice (s. femm.)
binatura (s. femm.)
binaurale (agg.)
binaureale (agg.)
binazione (s. femm.)
binbinga (agg. e s. masch. e femm.)
binda 1 (s. femm.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android