bioccolùme

 
bioc|co|lù|me
pronuncia: /bjokkoˈlume/
sostantivo maschile

raro ammasso di bioccoli, specialmente di lana

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE bioccolume bioccolumi
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE bioccolume
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE bioccolumi
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

biocatalizzatore (s. masch.)
biocca (s. femm.)
biocclusione (s. femm.)
biocco (s. masch.)
bioccolo (s. masch.)
bioccolume (s. masch.)
bioccoluto (agg.)
bioccoso (agg.)
bioccupato (s. masch.)
biocenologia (s. femm.)
biocenosi (s. femm.)
biocentrismo (s. masch.)
biochimica 1 (s. femm.)
biochimica 2 (s. femm.)
biochimico (agg.)
biochimico (s. masch.)
biochip (s. masch.)
biocibernetica (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis