bisestàre 
bi|se|stà|re
pronuncia: /bizesˈtare/
verbo intransitivo

(AVERE)
arcaico essere bisestile


Indicativo presente:  io bisesto, tu bisesti
Passato remoto:       io bisestai, tu bisestasti
Participio passato:        bisestato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

biservizi (agg.)
bisessuale (agg.)
bisessualismo (s. masch.)
bisessualità (s. femm.)
bisessuato (agg.)
bisestare (v. intr.)
bisestile (agg.)
bisesto (agg.)
bisesto (s. masch.)
bisettimanale (s. masch.)
bisetto (agg.)
bisettore (agg.)
bisettrice (s. femm.)
bisex (agg.)
bisex (agg. e s. masch. e femm.)
bisezione (s. femm.)
bisfenoide (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android