bistabilità

 
bi|sta|bi|li|tà
pronuncia: /,bistabiliˈta/
sostantivo femminile

fisica fenomeno per cui una luce che incide su un materiale non lineare si trasmette secondo differenti modalità di propagazione

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE bistabilità bistabilità
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE bistabilità

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE bistabilità

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

bissolo (s. masch.)
bissona (s. femm.)
bissonatura (s. femm.)
bissotisi (s. femm.)
bistabile (agg.)
bistabilità (s. femm.)
bistadio (agg.)
bistagnese (agg.)
bistagnese (s. masch. e femm.)
bistante (s. masch.)
bistecca (s. femm.)
bisteccatrice (s. femm.)
bistecchiera (s. femm.)
bistecchina (s. femm.)
bistemare (v. trans.)
bistentare (v. intr.)
bistento (s. masch.)
bisticciamento (s. masch.)
bisticciare (v. intr.)
bisticciarsi (v. pron. intr.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis