bivongése 
bi|von|gé|se
pronuncia: /bivonˈʤese/, /bivonˈʤeze/
aggettivo

di Bivongi (RC)

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE bivongese bivongesi
FEMMINILE bivongese bivongesi
SINGOLARE
MASCHILE bivongese
FEMMINILE bivongese

PLURALE
MASCHILE bivongesi
FEMMINILE bivongesi


sostantivo maschile e femminile

nativo o abitante di Bivongi (RC)

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE bivongese bivongesi
FEMMINILE bivongese bivongesi
SINGOLARE
MASCHILE bivongese
FEMMINILE bivongese

PLURALE
MASCHILE bivongesi
FEMMINILE bivongesi

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

bivomere (agg.)
bivonea (s. femm.)
Bivonea (s. femm.)
bivonese (agg.)
bivonese (s. masch. e femm.)
bivongese (agg.)
bivongese (s. masch. e femm.)
biwa (s. femm.)
bixa (s. femm.)
Bixa (s. femm.)
bixacea (s. femm.)
Bixacee (sost femm. pl.)
bixbyite (s. femm.)
bixina (s. femm.)
bizantina (s. femm.)
bizantineggiante (part. pres.)
bizantineggiare (v. intr.)
bizantineggiato (part. pass.)
bizantineria (s. femm.)
bizantinismo (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android