borùro 
bo|rù|ro
pronuncia: /boˈruro/
sostantivo maschile

chimica composto binario del boro con un metallo che si presenta come polvere molto dura, refrattaria, usata per la fabbricazione di utensili

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE boruro boruri
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE boruro
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE boruri
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

bortigiadese (s. masch. e femm.)
bortsch (s. masch.)
boruca (agg. e s. masch. e femm.)
borunduk (s. masch.)
borurizzazione (s. femm.)
boruro (s. masch.)
boruttese (agg.)
boruttese (s. masch. e femm.)
borzacchino (s. masch.)
borzacchio (s. masch.)
borzanese (agg.)
borzanese (s. masch. e femm.)
borzoi (s. masch.)
borzonaschese (s. masch. e femm.)
bosa (s. femm.)
bosano (agg.)
bosano (s. masch.)
bosarese (agg.)
bosarese (s. masch. e femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android