butìna

 
bu|tì|na
pronuncia: /buˈtina/
sostantivo femminile

chimica composto isomero della buteina

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE butina butine
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE butina

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE butine

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

butilenico (agg.)
butilgomma (s. femm.)
butilico (agg.)
butilidene (s. masch.)
butilipnalio (s. masch.)
butina (s. femm.)
butinico (agg.)
butino (s. masch.)
butirra (s. femm.)
butirraceo (agg.)
butirrale (agg.)
butirrato (s. masch.)
butirribatterio (s. masch.)
Butirribatterio (s. masch.)
butirrico (agg.)
butirrificazione (s. femm.)
butirrile (s. masch.)
butirrina (s. femm.)
butirrino (s. masch.)
butirro (agg.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis