butìna

 
bu|tì|na
pronuncia: /buˈtina/
sostantivo femminile

chimica composto isomero della buteina

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE butina butine
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE butina

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE butine

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

butilenico (agg.)
butilgomma (s. femm.)
butilico (agg.)
butilidene (s. masch.)
butilipnalio (s. masch.)
butina (s. femm.)
butinico (agg.)
butino (s. masch.)
butirra (s. femm.)
butirraceo (agg.)
butirrale (agg.)
butirrato (s. masch.)
butirribatterio (s. masch.)
Butirribatterio (s. masch.)
butirrico (agg.)
butirrificazione (s. femm.)
butirrile (s. masch.)
butirrina (s. femm.)
butirrino (s. masch.)
butirro (agg.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis