cabotàre 
ca|bo|tà|re
pronuncia: /kaboˈtare/
verbo intransitivo

(AVERE)
marineria costeggiare, esercitare il cabotaggio con navi mercantili o da diporto


Indicativo presente:  io caboto, tu caboti
Passato remoto:       io cabotai, tu cabotasti
Participio passato:        cabotato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

cablotto (s. masch.)
cabochien (s. masch.)
cabochon (s. masch.)
caboclo (s. masch.)
cabotaggio (s. masch.)
cabotare (v. intr.)
cabotato (part. pass.)
cabotiere (s. masch.)
cabotiero (agg.)
cabotiero (s. masch.)
cabraggio (s. masch.)
cabrare (v. trans e intr.)
cabrata (s. femm.)
cabrato (part. pass.)
cabreo (s. masch.)
cabrio (s. masch.)
cabriolè (s. masch. e femm.)
cabriolet (s. masch.)
cabriolet (s. femm.)
cabul (s. masch.)


---CACHE--- 5

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android