carotàio

 
ca|ro|tà|io
pronuncia: /karoˈtajo/
sostantivo maschile

1 arcaico venditore di carote

2 scherzoso spacciatore di frottole, di fandonie

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE carotaio carotai
FEMMINILE carotaia carotaie
SINGOLARE
MASCHILE carotaio
FEMMINILE carotaia

PLURALE
MASCHILE carotai
FEMMINILE carotaie

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

carosinese (agg.)
carosinese (s. masch. e femm.)
carosino (s. masch.)
carota (agg. e s. masch. e femm.)
carotaggio (s. masch.)
carotaio (s. masch.)
carotare 1 (v. intr.)
carotare 2 (v. trans.)
carotasse (s. masch.)
carotato (part. pass.)
carotatore (s. masch.)
carotatrice (s. femm.)
carotenasi (s. femm.)
carotene (s. masch.)
carotenodermia (s. femm.)
carotenoide (s. masch.)
carotico (agg.)
carotide (s. femm.)
carotideo (agg.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis