ciabàre 
cia|bà|re
pronuncia: /ʧaˈbare/
verbo intransitivo

(AVERE)
regionale nell'uso toscano: ciarlare ad alta voce, fastidiosamente e in tono saccente; spettegolare


Indicativo presente:  io ciabo, tu ciabi
Passato remoto:       io ciabai, tu ciabasti
Participio passato:        ciabato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

chuva (s. masch.)
chylum (s. masch.)
ci (pron.)
CIA (sigla)
ciaba (s. masch.)
ciabare (v. intr.)
ciabato (part. pass.)
ciabatta (s. femm.)
ciabattaio (s. masch.)
ciabattame (s. masch.)
ciabattare (v. trans e intr.)
ciabattata (s. femm.)
ciabattato (part. pass.)
ciabatteria (s. femm.)
ciabattiere (s. masch.)
ciabattina 1 (s. femm.)
ciabattina 2 (s. femm.)
ciabattino (s. masch.)
ciabattinume (s. masch.)


---CACHE--- 5

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android