cianomaclurìna

 
cia|no|ma|clu|rì|na
pronuncia: /,ʧanomakluˈrina/
sostantivo femminile

chimica tannino contenuto nel legno di una pianta del genere Artocarpo (Artocarpus integrifolia)

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE cianomaclurina cianomaclurine
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE cianomaclurina

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE cianomaclurine

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

cianografo (s. masch.)
cianoguanidina (s. femm.)
cianoliseo (s. masch.)
Cianoliseo (s. masch.)
cianolofia (s. femm.)
cianomaclurina (s. femm.)
cianometro (s. masch.)
cianopatia (s. femm.)
cianopia (s. femm.)
cianopica (s. femm.)
Cianopica (s. femm.)
cianopsia (s. femm.)
cianoranfo (s. masch.)
Cianoranfo (s. masch.)
cianosale (s. masch.)
cianoscopio (s. masch.)
cianosi (s. femm.)
cianosina (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis