cloroacetilène

 
clo|ro|a|ce|ti|lè|ne
pronuncia: /,klɔroaʧetiˈlɛne/
sostantivo maschile

chimica composto clorurato dell'acetilene, un gas instabile e infiammabile, dall'odore sgradevole, che con alcuni metalli forma derivati esplosivi, capaci di detonare anche sott'acqua

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE cloroacetilene cloroacetileni
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE cloroacetilene
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE cloroacetileni
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

cloro-, -cloro (pref. e suff.)
cloro- (pref.)
cloroacetato (s. masch.)
cloroacetile (s. masch.)
cloroacetilene (s. masch.)
cloroacetofenone (s. masch.)
cloroacetone (s. masch.)
cloroacido (s. masch.)
cloroacroleina (s. femm.)
cloroamfenicolo (s. masch.)
cloroamina (s. femm.)
cloroammina (s. femm.)
cloroanemia (s. femm.)
cloroantrachinone (s. masch.)
cloroapatite (s. femm.)
cloroarseniato (s. masch.)
cloroarsina (s. femm.)
cloroaurato (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis