còcere

 
cò|ce|re
pronuncia: /ˈkɔʧere/
verbo transitivo e intransitivo

regionale variante toscana di cuocere

Indicativo presente:  io cuocio, tu cuoci
Passato remoto:       io cossi, tu c(u)ocesti
Participio passato:        cotto/a/i/e

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

coccoveggiare (v. trans.)
cocculina (s. femm.)
cocente (part. pres.)
COCER (sigla)
cocere (v. trans e intr.)
coche (s. masch.)
cochemar (s. masch.)
cocheria (s. femm.)
cochetta (s. femm.)
cochetteria (s. femm.)
cochiglia (s. femm.)
cochino (s. masch.)
cochon (agg.)
cochranella (s. femm.)
Cochranella (s. femm.)
cocillana (s. femm.)
cocimento (s. masch.)
cocincina (s. masch. e femm.)
cociore (s. masch.)


---CACHE--- 6

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis