concatenatùra

 
con|ca|te|na|tù|ra
pronuncia: /konkatenaˈtura/
sostantivo femminile

1 raro concatenazione

2 raro punto in cui due cose sono unite

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE concatenatura concatenature
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE concatenatura

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE concatenature

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

concata (s. femm.)
concatenamento (s. masch.)
concatenare (v. trans.)
concatenarsi (v. pron. intr.)
concatenato (part. pass.)
concatenatura (s. femm.)
concatenazione (s. femm.)
concattedrale (s. femm.)
concausa (s. femm.)
concausale (agg.)
concausale (s. femm.)
concausalità (s. femm.)
concausare (v. trans.)
concausato (part. pass.)
concavare (v. trans.)
concavato (part. pass.)
concavità (s. femm.)
concavitade (s. femm.)
concavitate (s. femm.)
concavo (agg. e s. masc.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis