conistèrio

 
co|ni|stè|rio
pronuncia: /konisˈtɛrjo/
sostantivo maschile

storia nelle antiche palestre e ginnasi: luogo in cui gli atleti si cospargevano di sabbia o polvere

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE conisterio conisteri
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE conisterio
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE conisteri
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

coniotirio (s. masch.)
Coniotirio (s. masch.)
conirina (s. femm.)
conirostro (s. masch.)
Conirostro (s. masch.)
conisterio (s. masch.)
conite (s. femm.)
conitomia (s. femm.)
coniugale (agg.)
coniugamento (s. masch.)
coniugare (v. trans.)
coniugarsi (v. pron. intr.)
coniugata 1 (s. femm.)
coniugata 2 (s. femm.)
Coniugate 2 (sost femm. pl.)
coniugato (part. pass.)
coniugatoficea 1 (s. femm.)
coniugatoficea 2 (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis