cornabò 
cor|na|bò
pronuncia: /kornaˈbɔ/
sostantivo maschile

numismatica moneta d'argento coniata dai duchi di Savoia, nel XV e XVI secolo,con impresso, al di sopra dello scudo, un cimiero sormontato da un'aquila con le ali rivolte verso l'alto, le quali erano considerate simili a corna di bue

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE cornabò cornabò
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE cornabò
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE cornabò
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

cormoide (agg. e s. masc.)
cormonese (agg.)
cormonese (s. masch. e femm.)
cormopodio (s. masch.)
cormorano (s. masch.)
cornabò (s. masch.)
cornac (s. masch.)
cornacchia (s. femm.)
cornacchiaia (s. femm.)
cornacchina (s. femm.)
cornacchino (s. masch.)
cornacchio (s. masch.)
cornacchiotto (s. masch.)
cornaccione (s. masch.)
cornacea (s. femm.)
Cornacee (sost femm. pl.)
cornacuspongia (s. femm.)
Cornacusponge (sost femm. pl.)
cornage (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android