crotìle

 
cro|tì|le
pronuncia: /kroˈtile/
sostantivo maschile

chimica una delle forme isomere del butenile

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE crotile crotili
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE crotile
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE crotili
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

crotalina (s. femm.)
crotalino (s. masch.)
Crotalini (s. masch. pl.)
crotalo (s. masch.)
crotalotossina (s. femm.)
crotile (s. masch.)
crotina (s. femm.)
–croto (suff.)
crotofaga (s. femm.)
Crotofaga (s. femm.)
crotofagide (s. masch.)
Crotofagidi (s. masch. pl.)
crotogale (s. femm.)
Crotogale (s. femm.)
crotomio (s. masch.)
Crotomio (s. masch.)
croton 1 (s. masch.)
croton 2 (s. masch.)
Croton 2 (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis