dannunzìte

 
dan|nun|zì|te
pronuncia: /dannunˈtsite/
sostantivo femminile

letteratura ironico ammirazione esclusiva per D'Annunzio e la sue opera

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE dannunzite dannunziti
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE dannunzite

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE dannunziti

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

dannunzianismo (s. masch.)
dannunziano (agg. e s. masc.)
dannunzieggiare (v. intr.)
dannunzieggiato (part. pass.)
dannunzismo (s. masch.)
dannunzite (s. femm.)
danseur (s. masch.)
danseuse (s. femm.)
d'antan (agg.)
dante (part. pres.)
dante (s. masch.)
Dante (nome pr. masch.)
danteggiare (v. intr.)
danteggiato (part. pass.)
dantesca (s. femm.)
dantesco (agg.)
dantino 1 (s. masch.)
dantino 2 (agg.)
dantino 2 (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis