decloruràre

 
de|clo|ru|rà|re
pronuncia: /dekloruˈrare/
verbo transitivo

chimica eliminare i cloruri da una sostanza

Indicativo presente:  io decloruro, tu decloruri
Passato remoto:       io declorurai, tu declorurasti
Participio passato:        declorurato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

declorato (part. pass.)
decloratore (s. masch.)
declorazione (s. femm.)
declorurante (part. pres.)
declorurante (agg. e s. masc.)
declorurare (v. trans.)
declorurato (part. pass.)
declorurazione (s. femm.)
deco (s. masch.)
decoder (s. masch.)
decodifica (s. femm.)
decodificare (v. trans.)
decodificato (part. pass.)
decodificatore (s. masch.)
decodificazione (s. femm.)
decoesione (s. femm.)
decoibentazione (s. femm.)
decollage (s. masch.)
decollaggio (s. masch.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis