deostrùere

 
de|o|strù|e|re
pronuncia: /deosˈtruˈere/
verbo transitivo

medicina raro togliere un'ostruzione, un intasamento; deostruire

Indicativo presente:  io deostruo, tu deostrui
Passato remoto:       io deostruetti, deostruei, tu deostruesti
Participio passato:        deostruito

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

deossiribosio (s. masch.)
deossiriboso (s. masch.)
deostruente (part. pres.)
deostruente (agg. e s. masc.)
deostruere (v. trans.)
deostruire (v. trans.)
deostruirsi (v. pron. intr.)
deostruito (part. pass.)
depallettizzatore (s. masch.)
deparaffinazione (s. femm.)
departire (v. trans.)
departitizzare (v. trans.)
depascere (v. trans.)
depassé (agg.)
depastione (s. femm.)
depauperamento (s. masch.)
depauperante (part. pres.)
depauperare (v. trans.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis