depennatùra

 
de|pen|na|tù|ra
pronuncia: /depennaˈtura/
sostantivo femminile

raro cancellatura

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE depennatura depennature
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE depennatura

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE depennature

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

dependenza (s. femm.)
dependere (v. intr.)
depennamento (s. masch.)
depennare (v. trans.)
depennato (part. pass.)
depennatura (s. femm.)
depennazione (s. femm.)
depensamento (s. masch.)
depento (agg. e s. masc.)
depentura (s. femm.)
deperibile (agg.)
deperibilità (s. femm.)
deperimento (s. masch.)
deperire (v. intr.)
deperirsi (v. pron. intr.)
deperito (part. pass.)
deperizione (s. femm.)
depersonalizzare (v. trans.)
depersonalizzarsi (v. pron. intr.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis