diàdoco

 
di|à|do|co
pronuncia: /diˈadoko/
sostantivo maschile

1 ciascuno dei successori di Alessandro Magno

2 titolo del principe ereditario in Grecia

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE diadoco diadochi
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE diadoco
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE diadochi
FEMMINILE —

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

diadico (agg.)
diadinamica (s. femm.)
diadisite (s. femm.)
diadochia (s. femm.)
diadochite (s. femm.)
diadoco (s. masch.)
diadococinesi (s. femm.)
diadococinesia (s. femm.)
diadumeno (s. masch.)
diaeliotropismo (s. masch.)
diafanare (v. intr.)
diafaneità (s. femm.)
diafani– (pref.)
diafanimetria (s. femm.)
diafanimetro (s. masch.)
diafanità (s. femm.)
diafanizzare (v. trans.)
diafanizzato (part. pass.)


---CACHE--- 2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis