dibandonàre

 
di|ban|do|nà|re
pronuncia: /dibandoˈnare/
verbo transitivo

regionale nell'uso toscano, specialmente lucchese: abbandonare

Indicativo presente:  io dibandono, tu dibandoni
Passato remoto:       io dibandonai, tu dibandonasti
Participio passato:        dibandonato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

dibafo (s. masch.)
dibamide (s. masch.)
Dibamidi (s. masch. pl.)
dibamo (s. masch.)
Dibamo (s. masch.)
dibandonare (v. trans.)
dibandonato (part. pass.)
dibarbamento (s. masch.)
dibarbare (v. trans.)
dibarbato (part. pass.)
dibarbicare (v. trans.)
dibasico (agg.)
dibassamento (s. masch.)
dibassare (v. intr.)
dibassare (v. trans.)
dibassarsi (v. pron. intr.)
dibatag (s. masch.)
dibatis (s. masch.)
dibattere (v. trans e intr.)
dibattersi (v. pron. intr.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis