disamoratézza

 
di|sa|mo|ra|téz|za
pronuncia: /dizamoraˈtettsa/
sostantivo femminile

arcaico disamore

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE disamoratezza disamoratezze
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE disamoratezza

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE disamoratezze

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

disamoraggine (s. femm.)
disamoramento (s. masch.)
disamorare (v. trans.)
disamorarsi (v. pron. intr.)
disamoratezza (s. femm.)
disamorato (part. pass.)
disamore (s. masch.)
disamorevolezza (s. femm.)
disamoroso (agg.)
disanalogia (s. femm.)
disancatura (s. femm.)
disanchia (s. femm.)
disancorare (v. trans.)
disancorarsi (v. pron. intr.)
disancorato (part. pass.)
disanellare (v. trans.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis