disboscàre

 
di|sbo|scà|re
pronuncia: /dizbosˈkare/
verbo transitivo

sfoltire un bosco tagliandone le piante

Indicativo presente:  io disbosco, tu disboschi
Passato remoto:       io disboscai, tu disboscasti
Participio passato:        disboscato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

disbendato (part. pass.)
disborsare (v. trans.)
disborsato (part. pass.)
disborso (s. masch.)
disboscamento (s. masch.)
disboscare (v. trans.)
disboscato (part. pass.)
disboscazione (s. femm.)
disbramare (v. trans.)
disbramarsi (v. pron. trans.)
disbramato (part. pass.)
disbranare (v. trans.)
disbranato (part. pass.)
disbrancare 1 (v. trans.)
disbrancarsi 1 (v. pron. intr.)
disbrancare 2 (v. trans.)
disbrancarsi 2 (v. pron. intr.)
disbrigare (v. trans.)
disbrigarsi (v. pron. intr.)
disbrigato (part. pass.)


---CACHE--- 3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis