disconcòrdia

 
di|scon|còr|dia
pronuncia: /diskonˈkɔrdja/
sostantivo femminile

arcaico discordia

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE disconcordia disconcordie
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE disconcordia

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE disconcordie

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

disconcitade (s. femm.)
disconcitate (s. femm.)
disconcludere (v. trans.)
disconcluso (part. pass.)
disconcordia (s. femm.)
discondromatosi (s. femm.)
discondroplasia (s. femm.)
disconetto (s. masch.)
Disconetti (s. masch. pl.)
disconfarsi (v. pron. intr.)
disconferma (s. femm.)
disconfermare (v. trans.)
disconfermato (part. pass.)
disconfessare (v. trans.)
disconfessato (part. pass.)
disconfessione (s. femm.)
disconfidanza (s. femm.)
disconfidare (v. intr.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis