disembrioplasìa

 
di|sem|brio|pla|sì|a
pronuncia: /dizembrjoplaˈzia/
sostantivo femminile

medicina malformazione di un organo di origine embrionale

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE disembrioplasia disembrioplasie
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE disembrioplasia

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE disembrioplasie

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

diselastasi (s. femm.)
diseleniuro (s. masch.)
disellare (v. trans.)
disembriciare (v. trans.)
disembrioma (s. masch.)
disembrioplasia (s. femm.)
disemesi (s. femm.)
disemia (s. femm.)
disencefalia (s. femm.)
disendocrinia (s. femm.)
disendografia (s. femm.)
disenfiamento (s. masch.)
disenfiare (v. intr.)
disenfiare (v. trans.)
disenfiarsi (v. pron. intr.)
disenfiato (part. pass.)
disennato (agg. e s. masc.)
disensare (v. trans.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis