disenterìa

 
di|sen|te|rì|a
pronuncia: /disenteˈria/
sostantivo femminile

variante arcaica di dissenteria

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE disenteria disenterie
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE disenteria

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE disenterie

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

disenfiarsi (v. pron. intr.)
disenfiato (part. pass.)
disennato (agg. e s. masc.)
disensare (v. trans.)
disensato (agg. e s. masc.)
disenteria (s. femm.)
disentire (v. intr.)
disenziente (agg. e s. masch. e femm.)
diseparare (v. trans.)
disepatia (s. femm.)
disepatismo (s. masch.)
diseppellire (v. trans.)
diseppellitore (s. masch.)
disequale (agg.)
disequazione (s. femm.)
disequilibrare (v. trans.)
disequilibrarsi (v. pron. intr.)
disequilibrato (part. pass.)
disequilibrio (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis