disenterìa

 
di|sen|te|rì|a
pronuncia: /disenteˈria/
sostantivo femminile

variante arcaica di dissenteria

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE disenteria disenterie
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE disenteria

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE disenterie

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

disenfiarsi (v. pron. intr.)
disenfiato (part. pass.)
disennato (agg. e s. masc.)
disensare (v. trans.)
disensato (agg. e s. masc.)
disenteria (s. femm.)
disentire (v. intr.)
disenziente (agg. e s. masch. e femm.)
diseparare (v. trans.)
disepatia (s. femm.)
disepatismo (s. masch.)
diseppellire (v. trans.)
diseppellitore (s. masch.)
disequale (agg.)
disequazione (s. femm.)
disequilibrare (v. trans.)
disequilibrarsi (v. pron. intr.)
disequilibrato (part. pass.)
disequilibrio (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis