disfidànza

 
di|sfi|dàn|za
pronuncia: /disfiˈdantsa/
sostantivo femminile

arcaico sfiducia

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE disfidanza disfidanze
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE disfidanza

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE disfidanze

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

disferrato (part. pass.)
disfibrato (agg.)
disfida (s. femm.)
disfidante (part. pres.)
disfidante (s. masch. e femm.)
disfidanza (s. femm.)
disfidare (v. intr.)
disfidare (v. trans.)
disfidato (part. pass.)
disfidatore (agg. e s. masc.)
disfigurare (v. trans.)
disfigurato (part. pass.)
disfigurazione (s. femm.)
disfinire (v. trans.)
disfinitore (s. masch.)
disfinizione (s. femm.)
disfioramento (s. masch.)
disfiorare (v. trans.)
disfiorarsi (v. pron. intr.)
disfiorato (part. pass.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis