disiecoràre

 
di|sie|co|rà|re
pronuncia: /dizjekoˈrare/
verbo transitivo

arcaico strappare il fegato

Indicativo presente:  io disiecoro, tu disiecori
Passato remoto:       io disiecorai, tu disiecorasti
Participio passato:        disiecorato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

disidratarsi (v. pron. intr.)
disidratato (part. pass.)
disidratatore (s. masch.)
disidratazione (s. femm.)
disidrosi (s. femm.)
disiecorare (v. trans.)
disievole (agg.)
disigillare (v. trans.)
disigillarsi (v. pron. intr.)
disiguale (agg.)
disilano (s. masch.)
disilicato (s. masch.)
disilicico (agg.)
disillabo (agg.)
disillibare (v. trans.)
disillibarsi (v. pron. intr.)
disillibato (part. pass.)
disillibatore (s. masch.)
disilludere (v. trans.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis