disingannatóre

 
di|sin|gan|na|tó|re
pronuncia: /dizingannaˈtore/
aggettivo e sostantivo maschile

arcaico che, chi disinganna

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE disingannatore disingannatori
FEMMINILE disingannatrice disingannatrici
SINGOLARE
MASCHILE disingannatore
FEMMINILE disingannatrice

PLURALE
MASCHILE disingannatori
FEMMINILE disingannatrici

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

disinformazione (s. femm.)
disingannare (v. trans.)
disingannarsi (v. pron. intr.)
disingannato (part. pass.)
disingannatore (agg. e s. masc.)
disinganno (s. masch.)
disingranare (v. trans.)
disingranato (part. pass.)
disinibire (v. trans.)
disinibirsi (v. pron. intr.)
disinibito (part. pass.)
disinibizione (s. femm.)
disinnamoramento (s. masch.)
disinnamorare (v. trans.)
disinnamorarsi (v. pron. intr.)
disinnamorato (part. pass.)
disinnescare (v. trans.)
disinnescato (part. pass.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis