disnóre

 
di|snó|re
pronuncia: /dizˈnore/
sostantivo maschile

variante letteraria di disonore

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE disnore disnori
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE disnore
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE disnori
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

disnodarsi (v. pron. intr.)
disnodato (part. pass.)
disnoesia (s. femm.)
disnoranza (s. femm.)
disnore (s. masch.)
disnudare (v. trans.)
disnudarsi (v. pron. intr.)
disobbediente (part. pres.)
disobbedienza (s. femm.)
disobbedire (v. intr.)
disobbedito (part. pass.)
disobbligante (part. pres.)
disobbligare (v. trans.)
disobbligarsi (v. pron. intr.)
disobbligato (part. pass.)
disobbligazione (s. femm.)
disobbligo (s. masch.)
disobbrigare (v. trans.)
disobbrigarsi (v. pron. intr.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis